Esther Kämink

Ik bun geboren op 11 januari 1984. Thuus hebt miene olders altied dialect teggen mien epraot. Dus het was wal efkes wennen, ton ik naor de basisschole ging. Maor van ’taalachterstand’, waor de juffen het aover hadden, is gin sprake ewest. Veural opstellen schrieven vond ik leuk. Thuus schref ik ok wal ’s gedichtjes. Vrömd genog aerste allene maor in ’t Nederlands.
In groep 8, ton ik ongevaer 12 jaor was, schref ik mien aerste dialectgedichtjen, ovver de lente. Vanaf dat moment ging ik maer gedichtjes in ’t plat schrieven en kwam ik met Henk Krosenbrink in contact. Mien aerste verhaal in ’t dialect schref ik in 2000, veur ne veurlaeswedstried.
In 2002 bun ik eslaagd veur mien VWO-examen. Op dit moment wark ik, maor ik wil wal waer ne studie oppakken, ik wet allene nog neet wat veur studie. Misschien iets met sport.
Ik schrieve wannaer ik inspiratie heb. In miene verhalen is ’t veur mien ne uutdaging um den laezer op ’t verkaerde been te zetten of op ’t ende te verrassen met ne onverwachte ontknoping. Miene gedichten gaot vake wat ’deper’, bunt iets deepzinniger, zeg maor.

Ik ben geboren op 11 januari 1984 in Aalten. Thuis hebben mijn ouders altijd dialect tegen mij gepraat. Het was dus wel even wennen, toen ik naar de basisschool ging. Maar van ‘taalachterstand’, waar de juffen het over hadden, was geen sprake. Vooral opstellen schrijven vond ik leuk. Thuis schreef ik ook wel eens gedichtjes. Vreemd genoeg eerst alleen maar in het Nederlands.
In groep 8, toen ik ongeveer 12 jaar oud was, schreef ik mijn eerste dialectgedichtje, over de lente. Vanaf dat moment ging ik meer gedichtjes in het ‘plat’ schrijven en kwam ik met Henk Krosenbrink in contact. Mijn eerste dialectverhaal schreef ik in 2000, voor een voorleeswedstrijd.
In 2002 ben ik geslaagd voor mijn VWO-examen. Op dit moment werk ik, maar ik wil wel weer een studie oppakken, ik weet alleen nog niet wat. Misschien iets met sport.
Ik schrijf wanneer ik inspiratie heb. In mijn verhalen is het voor mij een uitdaging om de lezer op het verkeerde been te zetten of aan het eind te verrassen met een onverwachte ontknoping. Mijn gedichten gaan vaak wat dieper, zijn iets diepzinniger, zeg maar.

Ich bin am 11. Januar 1984 in Aalten geboren. Zu Hause haben meine Eltern immer Mundart mit mir gesprochen. Ich mußte mich also umstellen, als ich in die Grundschule ging. Aber von ‘Sprachdefizite’, über die die Leherinnen sprachen, war überhaupt nicht die Rede. Besonders das Schreiben von Aufsätzen fand ich sehr schön. Zu Hause schrieb ich auch mal kleine Gedichte. Komischerweise anfangs nur auf niederländisch.
In Klasse 8, ich war also etwa 12 Jahre alt, schrieb ich mein erstes Mundartgedicht, über den Frühling. Von dem Moment an begann ich mehr Gedichte auf platt zu schreiben und lernte ich Henk Krosenbrink kennen. Meine erste Mundartgeschichte schrieb ich im Jahre 2000, für einen Lesewettbewerb.
Im Jahre 2002 habe ich mein Abitur gemacht. Momentan arbeite ich, aber ich möchte schon wieder mit einem Studium anfangen, ich weiß nur noch nicht mit was für einem. Vielleicht etwas mit Sport.
Ich schreibe, wenn ich Inspiration habe. In meinen Geschichten ist es für mich eine Herausforderung, den Leser auszutricksen oder ihn am Schluß mit einer unerwarteten Lösung zu überraschen. Meine Gedichte gehen etwas tiefer, sind sozusagen tiefsinniger.